Zanim trafiła do schroniska, Bean mieszkała samotnie na parkingu dla przyczep, chora i niekochana. Miała infekcję oka i wiele innych problemów zdrowotnych — i, co najważniejsze, nigdy nie znała ciepła prawdziwego domu. Ale dla Francisci to wszystko nie miało znaczenia.
Kiedy przyszła spotkać się z Bean osobiście, moment był przytłaczający.
“Była taka malutka — ze swoimi krótkimi łapkami, płaską buzią i krótkim ogonkiem. Zalałam się łzami w momencie, gdy ją zobaczyłam,” powiedziała Francisca. “Nie była taka, jak sobie wyobrażałam… była lepsza.”
Inni mogli przeoczyć Bean, nazywając ją “brzydką” lub “dziwną,” ale dla Francisci była doskonała. Wzięła ją do domu bez wahania — a Bean wiedziała, że jest w końcu bezpieczna.
Dalsza część artykułu znajduje się na następnej stronie.
