Następnego dnia poszłam do sklepu.
Kupiłam to, co wybrałam i chciałam. Nie porównywałam, nie wahałam się. Wyszłam ze sklepu z ogromnym koszykiem zakupów i uczuciem, jakbym odzyskała od życia kawałek siebie.
W domu włączyłam telewizor, rozpakowałam odkurzacz. Odkurzacz — lekki, mocny, bez kabla. Odkurzyłam całe mieszkanie. Wydawało się, że wyczyszczam nie kurz, a wszystko, co stare, niepotrzebne, lepkie.
Potem weszłam do internetu, zamówiłam nowy komplet pościeli, ciepły kocyk i małą lampkę na nocny stolik.
Śmiesznie, oczywiście: teściowa chciała, żeby «w rodzinie były pieniądze», a wyszło — zupełnie odwrotnie.
Nie oddzwoniłam do niej. Po prostu zawiązałam kopertę wstążką i włożyłam do szuflady biurka. Niech leży. Mój mały «czarny dzień» już się wydarzył — teraz tylko białe paski.
W nocy po raz pierwszy od dłuższego czasu spałam spokojnie. Bez ciężaru, bez myśli. Po prostu spałam.
A rano się obudziłam, otworzyłam okno, wpuściłam zimne powietrze i pomyślałam:
«To wszystko. Kot się stłukł — i wraz z nim wszystko, co przeszkadzało mi oddychać».
A ty co byś zrobił na moim miejscu — zatrzymałbyś te pieniądze dla siebie czy oddałbyś je z powrotem?
Dalsza część artykułu znajduje się na następnej stronie.
